Ateş, sadece düştüğü yeri değil, etrafını da yakar.

Sitem

 

Asırlık ömre yakın, ulu çınar ağacı,
Beklenmedik zamanda, birden yıkılıverdi.
Yaşam boyu sürecek, kalplerde sonsuz acı,
Gözlerde dinmeyen yaş, bırakıp gidiverdi...

O gündenberi kaç kez, öldüm öldüm dirildim,
Bensiz nasıl gidersin, böyle sessiz sedasız...
Dünyanın bir ucunda, olsam bile gelirdim,
Altmışbeş yıllık dostum, sende çıktın vefasız.

Çiçek pasajındaki, o resimlere bakıp,
En son dertleştiğimiz, geceyi hatırladım...
Kapkaranlık odamdan, sana kadeh kaldırıp,
Başımı duvarlara, vura vura ağladım...

Yedikat göğe doğru, yıldızları da aştın,
Yeniden doğmuş gibi, cennet bahçelerinde.
Melekler arasında, Nimet’ine ulaştın,
Yüce ruhun şad olsun, nurlar içerisinde...

Şişli/İst:28.12.2006
A.İlhami Kayıral